%& --translate-file=il2-pl
%% Staszek Wawrykiewicz (staw@gust.org.pl). Sierpień 2007. Public domain.
%% Przykładowy plik LaTeX-owy; ilustruje proste polecenia składu, zmiany
%% kroju pisma i włączanie grafiki.
%% Plik przetwarzamy DWUKROTNIE z użyciem formatu latex: latex sample-polski
%% lub pdflatex: pdflatex sample-polski (w tym wypadku otrzymamy plik .pdf)
%% Warto obejrzeć cały plik!
% =========
% Znak % w wierszu oznacza komentarz; od tego znaku
% do końca wiersza tekst jest ignorowany w składzie.
% Wyjątkiem jest pierwszy wiersz pliku, zaczynający się
% od znaków %& i zawierający deklarację użytego w tekście
% kodowania znaków.
% === dokumenty przetwarzane przez LaTeX-a mają obowiązkową preambułę:
\documentclass{article}
\usepackage{polski}   % pakiet makr wspomagający skład w jęz. polskim

\usepackage{graphicx} % pakiet makr do włączania grafiki do tekstu
                      % (deklarowany w razie potrzeby)

\begin{document} % Rozpoczynamy!

\tableofcontents % po drugim przetworzeniu pliku wygenerowany
                 % zostanie w tym miejscu spis treści

\section{Proste teksty}

Najpierw test polskich liter (iso8859-2): ąćęłńóśźż ĄĆĘŁŃÓŚŹŻ

Jak zobaczysz po przetworzeniu tego pliku, kolejny akapit zaczyna się
wcięciem. Domyślnie  ma ono wielkość 20~pt, ale, jak wszystko w~\TeX-u,
może to być zmienione.
Skład prostych tekstów jest bardzo   łatwy; \TeX{} automatycznie łamie
akapity i~numeruje strony. Pisząc tekst nie musisz się martwić o~spacje,
wcięcia itp., skupiasz się tylko na treści. Wiele
spacji    w~pisanym tekście czy wiersz złamany w~wygodnym
dla nas miejscu
da      nam
identyczny efekt  w~składzie. Zauważyłeś pewnie znaczek tyldy, który
pojawia się w~tekście źródłowym; służy on do zaznaczenia spacji,
na których \TeX{} nie powinien przełamać wiersza.
Pojedyncze litery na końcu wiersza nie wyglądają zbyt ładnie, prawda?

\noindent % usuń wcięcie dla tego akapitu
Ten akapit nie ma wcięcia. Tekst składany jest domyślnym fontem 10~pt
o~nazwie plr10. \textit{To tekst kursywą}, a~to \textbf{tekst pogrubiony}.
I~znów przywracamy krój prosty.

Jedną z~największych zalet systemu \TeX{} jest elegancki skład wyrażeń
matematycznych, nawet bardzo skomplikowanych, zarówno w~ramach samego
akapitu $\sum_{n\in A} {1\over n}$, jak i~wyeksponowanych w~osi strony:
\begin{equation}
\sum_{n\in A} {1\over n}
\end{equation}
Czy widzisz różnicę w składzie takiego samego zapisu?

\section{Nieco bardziej skomplikowane}

\LaTeX{} oferuje gotowe polecenia opisu struktury dokumentu. Zaczęliśmy
właśnie nową część dokumentu i~program sam ustalił kolejny numer
części, krój pisma i~jego wielkość dla wyróżnienia tytułu, wstawił
pionowe odstępy itd.

Pokażemy teraz mechanizm odsyłaczy do równań matematycznych (patrz
równanie~\ref{eq:aa1}), jak i~do rysunków (patrz rys.~\ref{pic:bqq1}).
Odsyłacze mogą wskazywać miejsca w~dokumencie, nawet takie, które
występują w~dalszej jego części. Właśnie dla rozwiązania odesłań tekst
niniejszy powinien być przetworzony dwukrotnie.

A~oto przykład bardziej skomplikowanego wyrażenia i~fragment tekstu
matematycznego:
\begin{equation} \label{eq:aa1}
  e_{\min} = \frac{1}{t_I}\int_{t_1}^{t_2}|f(t)|^2 dt -
  \sum_{i=1}^n |c_i|^2 \frac{e_i}{t_I}.
\end{equation}

Rozpatrzmy trójwymiarową przestrzeń $\mathcal{V}$ rozpiętą na
trzech wzajemnie prostopadłych wektorach $\mathbf{x}_1$,
$\mathbf{x}_2$, $\mathbf{x}_3$ (rys.~\ref{pic:bqq1}).
Niech $\mathcal{W}$ będzie płaszczyzną (podprzestrzenią) w~przestrzeni
$\mathcal{V}$ rozpiętą na wektorach $\mathbf{x}_1$ i~$\mathbf{x}_2$.
Załóżmy, że istnieje wektor $\mathbf{y}$ należący
do przestrzeni $\mathcal{V}$, ale nie należący do płaszczyzny~$\mathcal{W}$

% wstawiamy rysunek utworzony w innym programie
\begin{figure}[!tbhp]
\hbox to\textwidth{\hss\includegraphics{sample-rysunek1.mps}\hss}
\caption{Trójwymiarowa przestrzeń $\mathcal{V}$ \label{pic:bqq1}}
\end{figure}

Rysunek~\ref{pic:bqq1} został utworzony przez program MetaPost i~nie ma
pewności, że zostanie prawidłowo wyświetlony przez program Windvi, YAP, czy
Xdvi (programy te wyświetlają wynik składu -- plik DVI i~głównie
przeznaczone są do oglądania tekstu).
Jeśli intensywnie korzystasz z~plików graficznych, warto wynik składu
przetworzyć programem Dvips:
\begin{verbatim}
  dvips sample-polski -o sample-polski.ps
\end{verbatim}
i~oglądać \verb|sample-polski.ps| (plik PostScript-owy) w~przeglądarce
GSview.  Również użycie programu \verb|pdflatex| i~oglądanie wyniku
składu w~postaci PDF uchroni przed problemami z~wyświetlaniem
rysunków.

\section{Zakończenie}

Pokazane przykłady prezentują jedynie drobny fragment możliwości
\LaTeX-a. Więcej informacji znajdziesz np. w~podręczniku
,,Nie za krótkie wprowadzenie do systemu \LaTeX2$\epsilon$'', dostępnym
na:
\begin{verbatim}
http://www.gust.org.pl
\end{verbatim}


\end{document}
Po tym poleceniu możesz pisać dowolne komentarze.
I tak nie ukażą się w składzie.